Genocide
(Seyfo) Genocide
Milletstelsel
De aparte status die de christenen hadden onder de Arabische overheersing (een combinatie van erkenning als staatsburger enerzijds en een aantal belastende maatregelen anderzijds, waardoor dit staatsburgerschap wel tweederangs was) werd in het Ottomaanse rijk omstreeks 1500 geformaliseerd in het zogenaamde Milletstelsel. Niet-islamitische etnische minderheden werden naar hun godsdienst gerangschikt en als Millet te boek gesteld. Deze Millets waren semi-autonome bestuurlijke eenheden onder hun respectieve religieuze leiders, waarin eigen wetten golden volgens hun eigen godsdienstige inzicht. In deze Milletstelsel waren geografisch grenzen niet belangrijk; men behoort administratief tot een bepaalde Millet en ontleende daaraan een bepaalde status, rechten en plichten. De Aramese patriarch is echter nimmer erkend als hoofd van een zelfbesturend Millet; erkend Millets waren alleen die van de Armeniërs, de Grieks-orthodoxen en de Joden. Voor wat betreft hun eigen organisatie waren zij onafhankelijk. De contacten van de Aramese patriarch met de centrale overheid of met de sultan liepen via de Armeense patriarch of de Grieks-orthodoxe patriarch